Projecten

Project Papayan in Malang

Het project ‘ Papayan’ is in 2002 gestart bij Bhakti Luhur ter nagedachtenis van Jan Volkers die tijdens een uitzending naar Indonesië om het Logopedie project op te starten werd getroffen door een fataal hartinfarct.

Familie en vrienden en kennissen van Jan hebben geld bijeen gebracht en hiermee is een reparatiewerkplaats voor rolstoelen en een therapieplaats voor meervoudig gehandicapte kinderen opgezet bij Bhakti Luhur naar de ideeën van Jan die hij had tav het gehandicapte kind.

Omdat de kinderen en de verzorgers in Indonesië Jan Volkers, ´ Papa Jan´ noemde, dragen de projecten naam Papayan, Papayan 1 is een reparatie werkplaats voor rolstoelen, er kunnen ook bijzondere aanpassingen worden gemaakt en Papayan 2. is een therapie afdeling waar kinderen met een sensomotorische handicap worden begeleid en therapie krijgen.

Beide projecten functioneren zeer succesvol.

Mei 2006, voor de reparatie werkplaats voor rolstoelen in Malang bij Bhakti Luhur, is nieuw gereedschap gekocht waaronder een lasapparaat, nu kunnen nog beter aanpassingen worden gemaakt op de rolstoelen en een werkbank laten maken waardoor er niet meer gehurkt op de grond gewerkt hoeft te worden.

Vanaf oktober 2006 is Leonie Nahumury voor 2 maanden in Malang bij Bhakti Luhur geweest en heeft zij zowel in de directe zorg voor de kinderen als in het onderwijs, ondersteunende adviezen gegeven. Leonie heeft samen met de vaste begeleiders in de Papayan projecten geïnventariseerd wat voor ondersteunende spelmaterialen er nog nodig waren voor een optimale begeleiding. Deze zijn gelijk gekocht van de geoormerkte giften.

December 2007, Voor de Papayan projecten in Malang weer boodschappen gedaan voor de rolstoel reparatiewerkplaats Papayan 1 zijn o.a. gekocht, binnen en buitenbanden, zwenkwielen voor de rolstoelen, polyether en skai om rug en zitkussen op maat te kunnen maken en aanvullend goed gereedschap. Ook zijn er tafels en stoelen gekocht voor de afdeling Papayan2 die senso - motorische therapie geeft.

Er is uitgebreid gesproken met het hoofd opleidingen van Bhakti Luhur om de voor senso -motorische therapie afdeling Papayan2 noodzakelijke deskundigheidsbevordering traject op te starten voor de medewerkers die de kinderen moeten begeleiden.

Een van de oud docenten van Bhakti Luhur en die nauw betrokken is geweest bij het opzetten van Papayan 2 heeft zich ingezet om en training samen te stellen. In Januari 2008, is de training van start gegaan voor de begeleiders bij Papayan2.

Voor de10 dagdelen les is samen met een van de docenten inkopen gedaan om les te kunnen geven en de lessen vonden plaats buiten de normale werktijden om in de weekeinden.

In Maart 2008 zijn terugkom dagen georganiseerd, dit geheel is ook gefinancierd uit de geoormerkte giften Papayan.

Aanvulling juli 2009

In April en Juni 2009 heb ik weer een bezoek gebracht aan de Papayan projecten bij Bhakti-Luhur in Malang en de nodige inkopen te doen en om te bespreken hoe het staat met de deskundigheid na de training van het vorige jaar.

De zuster die op het Papayan2 werkte is 5 maanden na de training vertrokken bij Bhakti-Luhur, dat was een tegenvaller om te horen maar bij het kennis maken met de nieuwe begeleiders bleek dat een nieuwe frisse wind ook goed kan zijn.

Er werken nu permanent 3 gemotiveerde begeleiders, 2 erg jonge zusters maar met een duidelijk beeld van wat zij belangrijk vinden voor het welzijn van de kinderen met een sensomotorische handicap. Het was ook leuk met hen te praten over hun eigen verwachtingen van het werk zij hoopte zeker een 2 a 3 jaar op deze werkplek te mogen blijven en dat zij niet na het eerst volgende retraite naar een buitengewest worden gestuurd.

Als team konden ze goed aangeven wel spelmateriaal zij miste en waarom juist dat zo belangrijk was, zij waren dan ook blij verrast dat zij van mij hoorde dat er dan maar boodschappen gedaan moest worden van de door donateurs beschikbaar gestelde gelden. Ik was blij verrast dat ze niet kochten uit hebberigheid maar heel bewust ‘inkochten’. Spelmateriaal wat prikkelt, een auto met een lichtje en bal met een belletje, een ding om boven een bedje te hangen waar muziek uit komt, puzzels van hout en veel kleur.

Ook wilde zij graag muziekinstrumenten zoals, blokfluit, tamborijn een ukelele. Het was leuk te zien dat bij een onverwacht bezoekje zij er ook met de kinderen mee speelde. Wat ook hard nodig was een fan om wat verkoeling te krijgen. Vervolgens bleek de gebruikte 2^e hands computer die vorig jaar was geschonken veel kuren had en eigenlijk niet goed werkte, dit werkte enig frustratie in de hand omdat bij data verzamelen van de kinderen de computer nog al eens uitviel. Om gemotiveerde de begeleiders te houden heb ik eerst gekeken of het mogelijk was om samen met Bhakti-Luhur een nieuwe computer te kopen maar dan moesten we het volgende jaar voor terugkomen. Toen maar zelf een Acer desktop gekocht compleet met scherm boxjes en printer.

Ook heb ik met Johanes Subasno afgesproken dat we na retraite in september a.s. weer een training gaan geven voor de begeleiders, we weten dan of het huidige team is blijven bestaan,

Voor Papayan 1, de rolstoel reparatie werkplaats, is ook weer veel materiaal gekocht, binnen en buitenbanden, kleine voorwielen, multiplex , polyether, skai en gereedschap. De eerst komende maanden tot en jaar kan men weer even verder. De werkplaats begint wel uit zijn voegen te groeien maar veel mogelijkheden om uit te breiden zijn er niet.

Aanvulling september 2010

In mei 2010 weer langs gegaan bij Papayan, geweldig om te zien dat alles op rolletjes loopt en omdat men weet dat ik kom de verlanglijstjes al klaar liggen van zaken die echt nodig zijn bij de begeleiding van de kinderen, niets overdreven en niet overvragen en kunnen motiveren waarom het nodig is.

Voor Papayan 1 het rolstoelenproject, was het goed te zien dat een van de leidinggevende een speciale training van 2 weken in Yogyakarta had gedaan waardoor hij nu speciale aanpassingen aan rolstoelen technisch kan uittekenen en laten uitvoeren in onze Papayan werkplaats dus nu nog meer gericht op het kind.

Hierdoor was de wens om boodschappen te doen meer gericht om de ergonomische aspecten nog beter te kunnen uitvoeren. Met goed gereedschap kan men bestaande oude rolstoelen helemaal aanpassen op elk gewenste afstelling.

Er is weer veel polyether en skai gekocht voor zittingen en kussen, maar ook metaalstroken om variabele hoogte instellingen te kunnen maken met de daarbij de nodige schroeven, moeren, lasnaalden, hout, verf, band/riem en gespen om veiligheidsriemen te maken om te bevestigen aan de rolstoel. Omdat er door een Amerikaanse organisatie een 30 tal vrij nieuwe rolstoelen waren geschonken was er nu geen noodzaak om banden en wielen te kopen want daar was nog voldoende voorraad van.

Voor Papayan 2 is weer diverse spelmaterialen gekocht, hout spelmateriaal is er bijna niet te krijgen daar moeten we echt voor naar opzoek gaan. Wat ook belangrijk was is de koop van een stofzuiger en een radio CD speler. Een stofzuiger was al jaren niet meer ingebruik omdat die een keer is stuk gegaan en er geen geld was voor een nieuwe, alles werd in de therapie ruimtes aangeveegd met een soort bezem dus er dwarrelde van alles door de lucht.

Bij dit bezoek waren er op de fysiotherapie afdeling 2 Nederlandse stagiaires die een groot tekort hadden aan oefenmateriaal, of het was stuk of het was er niet. In overleg met de collegae hebben zij ook een verlanglijstje gemaakt er stonden de meest simpele dingen op als ballen groot/klein/hard/zacht, ringen, kegels, badminton rackets, klein spelmateriaal om kinderen af te leiden tijdens de oefeningen of bij de les te houden enz enz

Door er zo boven op te zitten en direct in te kopen kunnen we met relatief weinig middelen echt goede resultaten boeken.

Aanvulling februari 2011

In november 2010 weer een bezoek gebracht aan Malang om met Johanes Subasno te praten over de mogelijkheden de Papayan projecten nog beter te laten functioneren. Door het aanstelling van vaste begeleiders en/of therapeutische medewerkers waarbij niet de kans word gelopen dat zij na 1 jaar worden overgeplaatst naar een andere locatie en dat tijd, kennis en geld niet meer ten goede komt van het project.

Er hadden inmiddels deskundigheidsbevordering dagen plaatsgevonden vooralsnog voor rekening van Bhakti-Luhur maar van de 3 jonge begeleiders die in april/juni 2009 waren begonnen waren er inmiddels 2 weer elders werkzaam en 1 vaste oudere medewerker voor terug gekomen en omdat deze niet van de congregatie is kan zij ook niet zomaar overgeplaatst worden. De voorvoelde angst was werkelijkheid geworden maar met een oudere medewerker een ‘ leek’ hoop ik de continuïteit te waarborgen.

Johanes vroeg of SWPI via het Papayan fonds zo willen bijdragen in het verkrijgen van een ISBN codering van het reeds vertaalde boek Disabled Village Children in het Indonesisch ‘Anak-Anak Desa Yang Menyandang Cacat,

Dit boek was de reden van het aller eerste contact met Jan Volkers en is inmiddels het belangrijkste boek voor de hulpverlening geworden, sommigen noemen het zelfs ‘de bijbel van hun hulpverlening’ , aan dit verzoek een ‘zachte’ instemming gegeven op basis van een te ontvangen voorstel en een verzoek van onze kant tot medewerking van Bhakti-Luhur voor een nieuw samen te stellen boek tbv Doven - Gebarentaal.

Februari 2011

voor foto´s zie:

http://2005swpi.smugmug.com/Other/Papayan-Project-in-Malang/15411990_utDE6#1153609122_y3pTM

Projecten

Projecten

Project Papayan in Malang

Bijlagen bij deze pagina

Laatste nieuws

STEUN ONS